Sözün ve yolun baş çeşmesi ruhumunCanım içre sevinç verir sözlerinBaktığın dağların düşüncesi bile ağlatır beniHür olurum buyruklarını bir bir donansam sultanım.Aşkın bin gözlü devasa bir baş imişYur her birini uykulardan sohbetinDinlen ey Zarif bilatedbir çok söz açtınBu kırık akılla ne cürettir yaptığın

Daha fazla okumak için Menziller ziyaret edebilirsiniz.

Bir kelime şiire girdiyse değişir çünkü yeniden inşa edilir. Yaşamak da Cahit Zarifoğlu’nun yeniden tanımladığı bir kelime. Zira o, tüm bilinmezliği ve sıradanlığı, huzuru ve kaygısı, aydınlığı ve esrarı, korkusu ve yakarışı ile yeryüzündeki yolculuğunu sürdürmüş; her adımında kendisi olarak ve ânı kendisinin kılarak apayrı bir yaşamak inşa etmiştir.Sisin örttüğü demiryolunda ağır aksak yola çıkan tren, şairin çocukluk hatıralarının başkenti Silvan’a doğru ilerlerken Yeni Camii’nin avlusu, sessizliği kolundan tutup çeker yeryüzüne. Koca medeniyetin içinde kendine yurt arayan ruhlar, yalnızlıktan yontulan büyük anlara acziyetle bir kez daha eğilir.Yaşamak’ta günlerin kendisinden ziyade ne barındırdığı; beyaz sayfalardaki bir avuç harfin, ölümü bilen dağlar gibi gülümsediği, ışığın parçaladığı karanlığı geri verdiği apaçık görülür.Farkına varmadan “Bütün bunların, hatırasız haftaların, kalbimi fark etmelerinden korkmamın sebebi var.” diyordum. Şimdi bir şeysin benim için… Varsın. Fakat bocalıyordum. Gizlice düşündüğüm, fark edilmesinden korktuğum hakikat sen miydin, yoksa ben, hatırasızlığı, boşluğu, en ucuz şekilde, sırtımdan korkakça, hiçbir teşebbüste bulunmadan birdenbire atmak için yine hayal mi kuruyordum. Dedim ya işte, bocalıyorum. Yeniden yaşamaya başlamak kolay mı?

Daha fazla okumak için Yaşamak ziyaret edebilirsiniz.

Hayret ve varolma tıkandıHayret ve hayâ tıkandıHayret ve hayret ve hayretİlk kez geriye dönmek gerekiyorDağları yokladınız mı dilsiz duranlarıBir de kulak kesilinceDağ konuşur – Hayır konuşmaz mı

Daha fazla okumak için Yedi Güzel Adam ziyaret edebilirsiniz.

Sıcak ilişkiler adına davet alıyorumBiraz kan ve ilik hızlandırıcı olarakKardeşim dedimAcılarıma da kardeş olur musunBaltasını havaya kaldırdıYükselemezdi dahaSöyledim–Haydi acılar haydi az dahaDedim kardeşimOmuzbaşlarımdaki şu yaraOrmanların serin gölgesindeki papatya değilArif bir bilinçle yürürken olduYüce buyrukla

Daha fazla okumak için Korku ve Yakarış ziyaret edebilirsiniz.

Her savaşın kahramanları vardır. Bu kahramanlar bazen bir destana konu olacak büyüklükte ses getirirler; bazense sessizce ve kimseye görünmeden, cesaretle büyük bir zafere imza atarlar. Bir şairin kaleminden çıkan bu roman, şiirsel bir dille; doğup büyümeyi, bakıp görmeyi, inanıp sabretmeyi, vatanını ve inancını savunmayı anlatıyor. Cahit Zarifoğlu, bizi Lagman vilayetinin güney-batısındaki bir köye adım adım yaklaşan savaşın ve o savaşa hazırlanan sessiz kahramanların ayak seslerinin ritimlerini, korku ve ümitlerinin ahenkli yankısını dinlemeye çağırıyor.Her şeyin zaten bir cesaret olduğu yerde, cesaret nasıl bir şey, onu kim dışına alıp anlatabilir?

Daha fazla okumak için Savaş Ritimleri ziyaret edebilirsiniz.