Darülelhan’ın (Konservatuvarın) alaturka kısmında ud eğitimi alan Neriman, mensup olmakla iftihar ettiği Doğu kültürünü çok seven babası Faiz Bey’le on beş yaşından beri Fatih semtinde oturmaktadır. Yine bu semtte ta­nıştığı, babasına çok benzeyen ve Darülelhan’da kemençe eğitimi alan Şinasi ile yedi yıldır nişanlı­dır. Bütün mahalle, tahammül sınırlarını zorlayan bu nişanlılık ilişkisinin evlilikle bitmesini beklemektedir. Ancak Neriman’ın Darülelhan’da tanıştığı Macit, onun içinde yer etmiş Batılı bir hayat yaşama isteğini uyandırır. Neriman, Beyoğlu’nda, Harbiye’de yaşanan ışıltılı hayat tarzına imrenerek yaşadığı muhitten, evlerinden, babasın­dan, Şinasi’den ve hatta doğuyu temsil ettiğini düşündüğü kedisinden bile nefret etmeye başlar. Tramvay yoluyla birbirine bağlanan ama birbiriyle bağdaşması mümkün olmayan iki semt, Fatih ve Harbiye, aynı coğrafyada yaşanan bir kültür ve zihin geriliminin cepheleridir. Türk edebiyatının en üretken kalemi Peyami Safa, televizyon dizilerine de konu olan Fatih-Harbiye romanında toplumumuzun yaşadığı asrîleşme (çağdaşlaşma) sancılarına eşyalar, şahıslar, kurumlar ve mekânlar üzerinden ayna tutmaktadır.

Daha fazla okumak için Fatih-Harbiye ziyaret edebilirsiniz.

Peyami Safa’nın son romanı Yalnızız, engin ruh tahlilleri ve kendi türünde açtığı çığırla onu yalnızca Türk edebiyatının değil, Dünya edebiyatının zirvelerine taşımış şaheseridir. Peyami Safa’nın diğer bütün romanlarında olduğu gibi Yalnızız romanında da doğu-batı, madde-mânâ, ruh-beden, idealizm-materyalizm gibi ikilemler üzerinde durularak, aynı evde yaşadıkları hâlde birbirlerinden oldukça farklı mizaç, düşünce ve insan ilişkilerine sahip aile fertleri üzerinden ruhunu arayan bir toplum resmedilir. Bireysel ve toplumsal kimliklerimiz arasında, bilhassa Batılılaşma hareketlerinden sonra ortaya çıkan uyumsuzluğun yarattığı sıkıntılar, kalabalıklar içinde milyonlarca “yalnız”ın peyda olmasına sebep olmuştur. Yalnızız; sıra dışı kurgusu ve bir üst kurmaca metin olarak romanda kendine yer bulan ütopya ülkesi Simeranya ile yarım asırdır Türk edebiyatının en çok okunan ve sevilen romanlarının başında geliyor.

Daha fazla okumak için Yalnızız ziyaret edebilirsiniz.

Âşık olmak ve aşkın rüzgarı ile savrulup gitmek, insanların yaşadığı en özel duygu olsa gerek. Ne yazık kı Dokuzuncu Hariciye Koğuşu’nun talihsiz kahramanı için ne gençlik ne de aşk, heyecanla anlatılabilecek şeyler değil. 1915 yılını anlatan roman, 15 yaşındaki bir gencin hatıra defteri olarak kaleme alınır. Değişen bir dünyada, amansız bir hastalığın pençesinde tek başına mücadele etmeye çalışırken aşkına sahip çıkmaya çalışan bu genç için hayat nasıl devam edecek? İsimsiz kahramanımızın yaşadığı zorluklar karşısında nasıl davrandığını görmek isteyenler, romanı okurken gözyaşlarına hâkim olamayacak.

“Dokuzuncu Hariciye Koğuşu” adlı kitabı neden okumalısınız?

Peyami Safa, Türk edebiyatının en önemli kalemlerinden biri olmakla birlikte bu romanla ne kadar iyi duygu tahlilleri yaptığını da kanıtlıyor. Romanın isimsiz kahramanı, çocukluğundan beri dizindeki kemik hastalığı yüzünden çok fazla acı çekiyor. Göründüğü doktorlardan biri, ona temiz hava ve dinlenme tavsiye ediyor. Bunun üzerine Erenköy’de oturan akrabasının köşküne giden genç, orada çocukluğundan beri tanıdığı Nüzhet’e karşı daha yoğun duygular beslemeye başlıyor. Çektiği acılara bir de aşk acısı eklenince tahmin edebileceğiniz üzere ana kahramanımız, hiç kolay günler geçirmiyor. Peyami Safa, genç kahramanının yaşadıklarını etkili bir dille anlatırken onun hissettiği duyguları okura geçirmeyi çok iyi başarıyor. Hasta genç, hastane koridorlarında acı çekerken ya da eskimiş kenar mahallelerde dolaşırken siz de onunla birlikte acı çekiyor, yalnızlığı en derin şekilde hissediyorsunuz. Bu yüzden Dokuzuncu Hariciye Koğuşu, Türk edebiyatındaki en önemli eserlerden biri olma özelliği taşıyor. Hâlâ her okulda okutulmaya ve üzerinde incelemeler yapılmaya devam eden bu şaheseri, okuma listenizin ilk sıralarına taşımayı unutmayın!

Bunları biliyor muydunuz?

Dokuzuncu Hariciye Koğuşu’nun ana kahramanı olan isimsiz genç, yazar Peyami Safa’nın hayatından izler taşır. Peyami Safa da gençliğinde kemik hastalığına yakalanır ve bu hastalıkla mücadele eder. Bu yüzden pek çok araştırmacı, bu isimsiz genci Peyami Safa’nın bir yansıması olarak görür. Bir hatıra defteri olarak kaleme alınan roman, Türk edebiyatında bilinçli olarak kahramanın gözlemleri üzerinden oluşturulan ilk roman. Romanın Cumhuriyet gazetesinde yayımlanan tefrikasında Nüzhet’ten isimsiz kahramanımıza gönderilen mektuplar bulunur ancak bu mektuplar daha sonra çıkarılır. Peyami Safa, romanının ilk baskısını arkadaşı Nâzım Hikmet’e ithaf eder. Aynı zamanda roman, 1967 yılında Nejat Saydam tarafından aynı adla sinemaya uyarlanır. Ötüken Neşriyat tarafından ilk baskısı 1996 yılında yapılan roman, 112 sayfadan oluşur.

Daha fazla okumak için Dokuzuncu Hariciye Koğuşu ziyaret edebilirsiniz.

Peyami Safa’nın romancılığının zirvesine çıktığı eserlerinden biri olan Bir Tereddüdün Romanı, I. Dünya Savaşı’ndan sonra inanmakla inkâr, bireysel ve toplumsal temayüller, kendi kendini tahrip aşkı ile yaratıcı hırslar ve sevdalar arasında kalan insa­noğlunun tereddüt ve bocalamalarını konu edinmiştir. Roman içinde yazılan roman kurmacası ve Peyami Safa’nın kendi hayatından derin izler taşıyan yapısıyla Bir Tereddüdün Romanı, mütareke yıllarında ve savaş sonrasında doğan yaşamak yorgunluğu, toplumsal değerlerin alt üst oluşu, geçmişle olan bağların kopuşu, ahlak bunalımı, maddî ve ruhî sefalet, hiçbir şeye tam olarak bağlanamamak acısı, insanla­rın inanmakla inkâr etmek, yapmakla yıkmak, sevmekle nefret etmek, iyilikle kötülük, isyan et­mekle boyun eğmek, ölmekle yaşamak arasında geçirilen tereddütleri üzerine kurulmuştur.

Daha fazla okumak için Bir Tereddüdün Romanı ziyaret edebilirsiniz.