• Sette Yer AlanKitaplar
• Ermiş / 48 Sayfa
• Ermişin Bahçesi / 48 Sayfa
• Kum ve Köpük / 64 Sayfa
• Gezgin / 48 Sayfa
• Kırık Kanatlar / 80 Sayfa
• Meczup / 64 Sayfa

Daha fazla okumak için Halil Cibran Seti (6 Kitap) ziyaret edebilirsiniz.

Cibran’ın en sevilen yapıtı Ermiş’in devamı olan Ermişin Bahçesi, yazarın ölümünden sonra, 1933’te yayımlandı. Ermiş’in sonunda on iki yılını geçirdiği Orphalese kentinden ayrılarak denize açılan El Mustafa, doğduğu adaya, annesiyle babasının ebedi uykularına daldıkları bahçeye döner. Uzun bir aradan sonra müritleriyle yeniden bir araya gelmiştir. Onlara ayrılıktan, yalnızlıktan, zamandan, insanla insanı, insanla doğayı birleştiren bağlardan söz eder. Sözlerinde mutlu ve aydınlık bir hayatın sırları gizlidir yine.

Modern Klasikler Dizisi – 86

Daha fazla okumak için Ermişin Bahçesi ziyaret edebilirsiniz.

Cibran ölümünden sonra yayımlanan Gezgin’de insana özgü duyguları, yanılgıları ve duraksamaları çözümlerken, tıpkı bir yol kavşağındaki tesadüfi karşılaşmalar gibi, her gün yaşadığımız sıradan olaylardan yola çıkar. Hayatın dünyevi yanlarından yüzyılların bilgeliğini damıtır. Sevgi, dostluk, ahlak, mutluluk, hüzün, güzellik, haz, emek, din, ölüm ve diğer temel meseleler üzerine kafa yoran bütün insanların ortak zenginliği olan ezeli ve ebedi bir bilgeliktir bu. Ancak Cibran’ın mutlu, doğru ve tatminli bir yaşam sürmek için herhangi bir reçetesi ya da formülü yoktur. Ona göre bunun yolu insanın kendini arayışından geçer.

Modern Klasikler Dizisi – 67

Daha fazla okumak için Gezgin ziyaret edebilirsiniz.

Halil Cibran, gençlik döneminin ürünü ve sonraki yapıtlarının habercisi olan Meczup’ta, toplum önünde büründüğü maskelerden kurtulup gerçek benliğini kucaklamayı başaran insanoğlunu anlatır. Kendini her türlü yüzeysellikten arındırıp hakikatin peşine düşen, bu arayışın sonunda varış noktası yalnızlık ve özgürlük olan kişi, toplumun gözünde meczuptur.Cibran’ın kötülük, ikiyüzlülük, adaletsizlik, konformizm ve tamahkârlık karşısındaki eleştirel tutumu; bu dünyayla, burada sürdürdüğü varoluşla, yaşadığı zamanla uzlaşamayan bir meczubun bakış açısından kaleme alınmış bu mesellerdeki keskin ironide ifadesini bulur.

Modern Klasikler Dizisi – 45

Daha fazla okumak için Meczup ziyaret edebilirsiniz.

Halil Cibran’ın zamanında küçük kâğıt parçalarına ve defterlerine karaladığı aforizma ve mesellerden oluşan bu küçük kitap, sanatçının parçalı bir “otoportresi”ni ortaya koyuyor. Ruhunun derinliklerinden gelen çarpıcı ve çağrışımlı imgelerle aşk, güzellik, doğa ve insanlık durumuna ilişkin bir türlü ifadesini bulamayıp “suskunluğa gömülmüş” olanı ifşa ediyor.Cibran’ın yetmiş yılı aşkın bir süre önce yayımlanmış yapıtları, bugün dünyanın dört bir yanındaki okurlara ulaşmayı sürdürüyor. Sözcüklerinin bütün coğrafyalara uzanmasında, bu yapıtların birçok dile çevrilmesinin yanı sıra onun ırk, din, dil ayrımı gözetmeksizin insanlığı bir bütün olarak ele alan felsefesinin de rolü var kuşkusuz. Bir de insana dair verdiği mesajların her dönemde geçerli, “ezeli-ebedi” olmasının.Ermiş’in ardından, 1926’da yayımlanan Kum ve Köpük 1960’larda düşünen ve üreten insanların yüreğine dokunmuştu. Beatles üyesi John Lennon, bir trafik kazasında yitirdiği annesi için yazdığı “Julia” adlı şarkıda bu yapıttan satırlara yer vermişti.

Modern Klasikler Dizisi – 32

Daha fazla okumak için Kum ve Köpük ziyaret edebilirsiniz.

“İnsan için tüm amaçlarını susuzluktan çatlamış dudaklara ve tüm yaşamı bir çeşmeye dönüştüren bir armağandan daha büyüğü yoktur kuşkusuz. Benim şerefim ve ödülüm işte bu armağanda yatıyor. Ne zaman içmek için çeşmeye gelsem, diri suyun kendisini susamış bulmamda…”Yıllar boyu kendisine yurt olan kentten ayrılırken, Ermiş’ten geride bıraktığı halka hitap etmesi istenir. Kent halkı ona aşk, evlilik, suç, ölüm, güzellik ve daha pek çok konuda sorular yöneltir. Aldıkları karşılık, hoşgörü ve sevginin biçimlendirdiği bir insan yaşamı üzerine hazine değerindeki öğütlerdir. Haklıyla haksızın, suçluyla suçsuzun, dimdik ayakta duranla düşmüşün aslında aynı insan olduğu bir yaşamdır bu…

Modern Klasikler Dizisi – 28

Daha fazla okumak için Ermiş ziyaret edebilirsiniz.

Cibran’ın 1912’de yayımlanan romanı Kırık Kanatlar, Arap dilinde yazılmış ilk romanlardan biridir aynı zamanda. Selma Karami’yle Cibran olduğu tahmin edilen genç adamın imkânsız aşkının hikâyesi, pastoral şiir tadında bir aşk itirafıdır. Cibran bu içe işleyen metinde, Arap edebiyatında ilk kez din adamlarının yozlaşması ve kadın hakları gibi toplumsal meselelere el atar. Doğulu kadının yüzyıllar boyu gelenek karşısındaki âcizliğine, eşya gibi oradan oraya sürüklenmesine yönelik eleştirel bir tavır ortaya koyar.

Modern Klasikler Dizisi – 118

Daha fazla okumak için Kırık Kanatlar ziyaret edebilirsiniz.

Uzun zaman önce başka bir gezgin tanımıştım. O da biraz deliydi ve bana dedi ki: “Ben bir gezginim. Kendimi çoğu zaman yeryüzünde pigmeler arasında dolaşıyormuş gibi hissediyorum. Kafam, onlara göre yerden yetmiş kez daha yüksekte olduğu için daha özgür ve yüksek düşünceler yaratabiliyorum. Ancak aslında insanların arasında değil, üzerlerinde yürüyorum ve görebildikleri bana ait olan tek şey, tarlalarında bıraktığım ayak izlerim. Duydum ki sık sık ayak izlerimin şeklini ve boyunu tartışıyorlar. Kimisi diyor ki: ‘Bu ayak izleri asırlar önce yaşamış, yeryüzündeki bir mamuta ait.’ Kimisi diyor ki: ‘Hayır, buraya çok önceden gök taşları düşmüş.’ Ancak sen, dostum, sadece sen biliyorsun, bunların bir gezginin ayak izleri olduğunu.

Kızıl Panda Klasikler Dizisi – 35

Daha fazla okumak için Gezgin ziyaret edebilirsiniz.

“Çok eskiden bir adam yaşardı. Çok sevdiği ve sevildiği için çarmıha gerilmişti. Ne tuhaf! Dün üç kez karşılaştım onunla. İlki, bir polisten bir hayat kadınını hapse atmamasını istediğinde gördüğüm zamandı. İkincisi, bir aylakla şarap içerken gördüğüm zamandı. Ve üçüncüsü de kilisede bir papazla yumruk yumruğa kavga ettiği zamandı.” Lübnanlı yazar Halil Cibran’ın 1926 yılında yayımladığı bu eser, Cibran’ın ölüm, din, aşk, insanlık, insanın zayıflıkları gibi birçok konuda yazmış olduğu ve dünya görüşünü yansıtan aforizmalardan oluşmaktadır.

Kızıl Panda Klasikler Dizisi – 34

Daha fazla okumak için Kum ve Köpük ziyaret edebilirsiniz.

“Ancak Doğu’da insanlar, açgözlülükleriyle ülkelerini yakıp yıkan, komşularını parçalayan kurtlara ve kasaplara pek bir güvenirler. Ben neden kalbi kırık zavallı bir kadının hikâyesini yazmak dururken bunca sayfayı fakir toprakların hainlerini yazmak için harcıyorum ki? Gözyaşlarımı ölümün dişleri arasında bekleyen zayıf bir kadın için akıtmak dururken neden o ezilenler için ağlıyorum? Ancak sevgili okurlarım, böyle bir kadın, rahipler ve hükümdarlar tarafından ezilen bir ülkeye benzemiyor mu? Bir kadını mezara götüren umutsuz aşkın, insanların içine düştükleri umutsuzlukla aynı olduğunu bilmiyor musunuz? Işık bir lamba için neyse, kadın bir ülke için odur. Eğer lambanın yağı bitmek üzereyse ışığı sönmez mi? Sonbahar bitmiş, sararan yaprakları ağaçlardan alıp götüren rüzgâr, çığlık çığlığa gelen kışa hazırlık yapıyordu. Ben hâlâ Beyrut’taydım. Yanımda, ruhumu göklere çıkarıp sonra da yeryüzüne indirecek düşlerim bir yana, bir arkadaşım bile yoktu. Üzgün ruhlar, yalnızlığın bağrında huzur bulurlar. Bir mağarada iyileşmeyi veya ölmeyi bekleyen yaralı bir geyik gibi onlar da insanlardan nefret ederler.”

Kızıl Panda Klasikler Dizisi – 33

Daha fazla okumak için Kırık Kanatlar ziyaret edebilirsiniz.